قانون کپی رایت در ترجمه
قانون کپی رایت چنین مقرر کرده است که کپی رایت در هر کار نویسندگی اصیل که در هر محیط بیان و ابراز ملموسی ثبت شده باشد نافذ است. اصالت به این معنا است که اثر از شخص دیگری کپی نشده باشد و از حداقل خلاقیت برخوردار باشد.
آیا کار مترجمان الزامات مورد نیاز قانون کپی رایت را تامین می کند؟ این موضوع سالها در میان مترجمان مورد بحث قرار گرفته است.
ترجمه یک کار اشتقاقی است (کاری که متکی به منبعی دیگر و در ذات خود تقلید از اثر شخصی دیگر است)، و تنها مالک کپی رایت می تواند اجازه ترجمه آن را بدهد. این تعریف شامل هر اثری می شود که به زبان دیگری ترجمه و در بخش هایی از جهان که مردمان به آن زبان سخن می گویند توزیع می شود. آثار اشتقاقی اگر با اجازه از دارنده حق کپی رایت ایجاد نشده باشند متخلف از قانون کپی رایت محسوب می شوند. بنابراین، یک اثر داستانی را بدون اجازه نویسنده اصلی و یا صاحب حقوق قانونی آن نمی توان شخصا و یا با استفاده از خدمات ترجمه فارسی به انگلیسی یک مترجم یا موسسه خدمات ترجمه از فارسی به انگلیسی ترجمه کرد و در کشورهای انگلیسی زبان توزیع نمود. اگر نویسنده با استخدام یک مترجم وی را مجاز به ترجمه فیلمنامه، اثر داستانی یا نمایشنامه به زبان انگلیسی نماید، بر طبق قانون کپی رایت نویسنده همچنان صاحب حق کپی رایت ترجمه اثر خود به زبان انگلیسی خواهد بود زیرا برای این کار شخصی را استخدام کرده است. بر طبق قانون، در مورد یک کار استخدامی، طرف استخدام کننده شخص نویسنده است. بر طبق قانون کپی رایت و در شرایط انجام کار استخدامی (اعم از موقت یا دائم یا کنتراتی)، نویسنده می تواند حتی از ذکر نام مترجم در اثر ترجمه شده و انتشار یافته خود استنکاف نماید مگر آنکه قراردادی در این باره میان طرفین وجود داشته باشد. ادامه مطلب